Πολιτιστικός, Λαογραφικός, Ιστορικός Σύλλογος Κεφαλληνίας & Ιθάκης "ΤΟ ΡΙΦΟΡΤΣΟ"

Κεφαλονίτισσες και Κεφαλονίτες στα τέλη του 18ου αιώνα

Ιστορικό σημείωμα για το νησί της Κεφαλονιάς

H Κεφαλονιά είναι το μεγαλύτερο νησί του Ιονίου Πελάγους. Από τους Έλληνες οι όποιοι της δώσανε το όνομα της , πέρασε στα χέρια των Ρωμαίων. Η Βενετία την έλαβε σαν δωρεά στην αρχή του 13ου αιώνα, και γύρω το τέλος του 15ου , την ξαναπήρε απ' τους Τούρκους ύστερα από σκληρή πολιορκία. Την ονόμασαν Τετράπολις , όχι εξαιτίας της γεωγραφικής της μορφής που είναι τριγωνική, αλλά επειδή παλιά ήταν αρκετά ακμάζουσα για να διατηρεί τέσσερις πόλεις. Σήμερα μοιρασμένη σε επτά περιοχές, δεν έχει πάρα μόνο χωριά , εφοδιασμένα με τα απολύτως απαραίτητα για την ύπαρξη τους. Η θερμοκρασία είναι τόσο γλυκιά , το έδαφος είναι τόσο καλό , ώστε εκεί βγαίνουν τριαντάφυλλα ακόμα και το χειμώνα , και ακόμα ευδοκιμούν φρούτα από το μήνα Απρίλιο έως το Νοέμβριο.

Η θεωρία της επιρροής του κλίματος στους ανθρώπους , δεν ισχύει στην Κεφαλονιά. Ο χαρακτήρας των νησιωτών έρχεται σε τέλεια αντίθεση με τη μορφή του εδάφους το οποίο τους τρέφει. Οι Κεφαλονίτες φαίνονται άγριοι , είναι σχεδόν όλοι οπλισμένοι με ένα τουφέκι , φοράνε στην ζώνη ένα στιλέτο και ένα ζευγάρι πιστόλια. Μια αγροτική κάπα από λευκό ή σκούρο μαλλί, συνθέτει το κοστούμι τους. Τα φαρδιά παντελόνια ξεκινάνε από την κοιλιά και φθάνουν στις πατούσες, και είναι από ύφασμα λινό , έχουν μούσι ή μουστάκι.
Οι γυναίκες περπατάνε χωρίς κάλυμμα στο κεφάλι , τα μαλλιά κυματιστά πάνω στους ώμους, ή πλεγμένα κυκλικά, φαίνονται πολεμίστριες , και φοράνε χατζάρι στην ζώνη τους . Τα χέρια τους , εξασκημένα από την παιδική ηλικία , στην δουλειά , δεν περιφρονούν τις πιο σκληρές δουλειές. Τις βλέπουμε να κωπηλατούν μόνες τους μέσα στις βάρκες , όπως οι άνδρες.

Το ότι και τα δυο φύλα παρουσιάζονται καθημερινά οπλισμένα , δείχνει αρκετά ότι Κεφαλονιά δεν είναι περιοχή της ειρήνης και της οικογενειακής ηρεμίας. Και πράγματι , οι κάτοικοι είναι, ούτως ειπείν , γεννημένοι καυγατζήδες . Τόσο ώστε ο βενετός διοικητής που τους κυβερνάει ,να είναι συχνά υποχρεωμένος να επιβάλλεται με τη βοήθεια του στρατού ,τον όποιον η Δημοκρατία του παρέχει, για να διατηρεί την τάξη στο νησί. Η αγάπη του κέρδους και το κερδοσκοπίας τους κάνουν θαρραλέους έως σε σημείο αγριότητας.
Το λάδι , το κρασί και η κορινθιακή σταφίδα είναι τα κύρια εμπορεύσιμα προϊόντα του νησιού. Διαθέτει επίσης πολύ σιτάρι και ωραία φρούτα. Γι’ αυτό μπορούν να ζούνε ανεξάρτητοι από τα άλλα έθνη , χωρίς να τα έχουνε ανάγκη, γιατί το έδαφος παράγει αρκετά για να ικανοποιεί τις ανάγκες τους . Γιατί λοιπόν οι Κεφαλονίτες δεν έχουν ακόμα βρει το μυστικό να είναι ευτυχισμένοι και αγαθοί ; Τι μπορεί να κάνει παραπάνω η Φύση για την ευτυχία τους ; Αλίμονο ! Αυτή η σκέψη είναι εφαρμόσιμη σε σχεδόν όλες οι περιοχές της Γης.


Πηγή :
ΣΗΜΕΡΙΝΈΣ ΠΟΛΙΤΙΚΈΣ ΕΝΔΥΜΑΣΊΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΎ , ΧΑΡΑΓΜΈΝΕΣ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΕΣ,
Σε συνδυασμό με ιστορικό σημείωμα για τις συνήθειες, τα ήθη, τις θρησκείες, κλπ.
Συντάχθηκε από τον Κον. SYLVAIN MARECHAL
ΣΤΟ Π Α Ρ Ι Σ Ι, στον PAVARD , Εκδότης , Όδος St. Jacques , Nº 240.
[...] M. DCC. LXXXVIII. (1788)
ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΆ.
(μετάφραση στα ελληνικά : Lionel G. Vidoni και Σταματούλα Καλλιβωκά)